|
Ajete nga kreu: Shkenca mbi pėrsosmėrinė e moralit
Tema: Mosbesimi
55. Krijesat mė tė dėmshme te All-llahu janė ata qė mohuan, nuk pritet qė ata tė besojnė; (8-Enfal)
12. E kur njeriun e godet dėmi, ai na lutet qoftė shtrirė, ulur ose nė kėmbė, e kur Ne ia largojmė tė keqen atij, ai vazhdon sikurse tė mos na ishte lutur fare pėr dėmin qė e pat goditur. Kėshtu kriminelėve u duket mirė ajo qė veprojnė. 22. Ai (All-llahu) ua bėri tė mundshėm udhėtimin nė tokė e nė det, deri kur jeni nė anije qė lundrojnė me ta (me udhėtarėt) me anė tė njė ere tė lehtė dhe janė tė lumtur me tė (me erėn e lehtė), ia beh njė erė e fortė dhe nga tė gjitha anėt rrethohen nga valėt dhe binden se janė tė shkatėrruar, e lusin All-llahun pa farė pėrzierje tė idhujve (duke thėnė): "Nėse na shpėton nga kjo (katastrofė), ne do tė jemi gjithnjė falėnderues!" 23. E kur Ai (All-llahu) i shpėtoi ata, ja, ata veprojnė mbrapshtė nė tokė, pa arsye. O ju njerėz! Kryeneēėsia juaj ėshtė vetėm kundėr vetes suaj, ėshtė pėrjetim i jetės sė kėsaj bote, pastaj kthimi juaj ėshtė te Ne, e Ne ju shpėrblejmė pėr veprimet tuaja. (10-Junus)
9. Po nėse Ne ia japim njeriut ndonjė begati nga ana jonė, e pastaj e tėrheqim atė prej tij, ai do tė jetė i dėshpėruar dhe pėrbuzės. 10. E nėse pas tė keqes qė e pat goditur atė Ne dhurojmė tė mira, ai do tė thotė: "Kaluan tė kėqijat prej meje!". Vėrtet, ai ėshtė i shfrenuar dhe mendjemadh. (11-Hud)
53. Dhe ēdo tė mirė qė e keni, ajo ėshtė prej All-llahut, madje edhe kur ju godet e keqja, ju vetėm te Ai e ngreni zėrin (me lutje). 54. Pastaj, kur Ai e largon prej jush dėnimin, qe, njė grup prej jush i pėrshkruajnė shok Zotit tė tyre. 55. (I bėjnė shok) Dhe ashtu ata pėrbuzin atė qė Ne ua dhamė atyre, pra shfrytėzoni (pėr njė kohė) se mė vonė do tė kuptoni (rrjedhimin). (16-Nahl)
6. Pastaj, Ne ua kthyem juve mbisundimin kundėr atyre, ju pėrforcuam me pasuri e me djem dhe ju shtuam mė sė shumti. 83. E kur e begatojmė (me tė mira) njeriun, ai prapėsohet dhe largohet i mashtruar, e kur e godet e keqja, ai humb shpresėn. (17-Isra)
65. (Idhujtarėt e dinė pėr All-llahun pse) Kur hipin ata nė anije (u kėputet lidhja me tokėn dhe frikėsohen) i luten sinqerisht All-llahut, e kur i shpėton ata (dhe dalin) nė tokė, qe, po ata tė njėjtit i lusin idhujt! (29-Ankebut)
33. Kur njerėzit i prek ndonjė e keqe, ata me pėrulje i luten Zotit tė tyre, duke iu drejtuar vetėm Atij, e kur Ai nga tė mirat e veta u shijon atyre, ja, qė njė grup prej tyre i pėrshkruajnė shok Zotit tė vet. 34. Le tė mohojnė atė qė Ne u kemi dhėnė, pra kėnaquni, e mė vonė do ta kuptoni. 51. E sikur Ne tė lėshojmė njė erė e ta shohin atė (tė mbjellat) e zverdhura, pa dyshim ata pas kėsaj do tė jenė mohues (pėrbuzės). (30-Rum)
32. E kur i mbulon ata ndonjė valė si reja, i drejtohen All-llahut sinqerisht me besim vetėm ndaj Tij, e kur i shpėton ata e dalin nė tokė, ka disa prej tyre qė i mbesin besnikė besimit tė drejtė, e faktet Tona nuk i refuzon kush pos tė pabesit dhe pėrbuzėsit. (31-Lukman)
7. Nėse ju nuk besoni, All-llahu nuk ėshtė nevojtar pėr ju; megjithatė, Ai nuk ėshtė i kėnaqur me mosbesimin e robėrve tė Vet, e nėse jeni mirėnjohės ndaj Tij, Ai e pėlqen atė pėr ju. Ndėrkaq, nuk do ta bartė asnjė mėkatar barrėn e tjetrit. Pastaj, e ardhmja juaj ėshtė vetėm te Zoti juaj, e Ai do t'ju njoftojė me atė qė keni vepruar. Vėrtet, Ai e di shumė mirė se ēka mbajnė zemrat. 8. E kur e godit njeriun ndonjė e keqe (ndonjė dėm), ai e lut Zotin e vet duke kėrkuar ndihmė vetėm prej Tij, e kur nga ana e Tij i jep ndonjė tė mirė (ia largon tė keqen), ai e harron atė qė mė parė i ėshtė lutur Atij, dhe i pėrshkruan shokė All-llahut pėr tė larguar (njerėzit) nga rruga e Tij. Thuaj: "Kėnaqu pėr pak kohė me mosbesimin tėnd, se ti pa dyshim je nga banuesit e zjarrit!" 49. Kur e godet njeriun ndonjė e keqe, ai na lutet Neve, e kur nga ana Jonė ia shndėrrojmė atė nė ndonjė tė mirė, ai thotė: "Kjo mė ėshtė dhėnė nė bazė tė dijes sime!" Jo, por ajo ėshtė njė sprovė, por shumica e tyre nuk e dinė. 50. Ashtu patėn thėnė edhe ata qė ishin para tyre, por atyre nuk u bėri dobi ajo ēka kishin fituar. 51. Ata i goditėn tė kėqijat qė i kishin punuar. Edhe prej kėtyre, ata qė bėnė zullum do t'i godasin tė kėqijat e veprave tė tyre dhe nuk mund t'i shpėtojnė asaj (goditjeje). (39-Zumer)
49. Njeriu nuk lodhet prej kėrkesės pėr mirė, e kur atė e godet e keqja, ai keqėsohet shumė dhe humb e shpresėn. 50. E nėse pas tė kėqijave qė e goditėn Ne i japim tė mira nga ana Jonė, ai me kėmbėngulje do tė thotė: "Kėtė e kam arritur vet (kėtė do ta kem gjithnjė), e nuk mendoj se do tė bėhet kijameti, po, edhe nėse do tė kthehem te Zoti im, unė te Ai do ta kem edhe mė mirė!" Ne patjetėr do t'i njoftojmė ata qė nuk besuan pėr atė qė punuan dhe do t'u japim tė pėrjetojnė dėnim tė rėndė. 51. Ne kur e begatojmė njeriun, ai nuk falėnderon dhe largohet, e kur e godet e keqja, ai pėrulet dhe lutet shumė. (41-Fussilet)
|
